Μ'αυτά τα λόγια έκλεισε το γράμμα στη γυναίκα του Καρολίνα, στο τέλος του καλοκαιριού, ο Γιόζεφ. Βρισκόταν στο Παβλόσκ απ'τις αρχές της άνοιξης, προκειμένου να συντονίσει τη διεξαγωγή των συναυλιών στη Ρωσία.
Ο Γιόζεφ, μεσαίος γιος του Γιόχαν Στράους, αδερφός του Γιόχαν και του Έντουαρντ, παρότι ταλαντούχος στη μουσική, κατόπιν υπόδειξης του αυταρχικού πατέρα του σπούδασε μηχανολογία στο Πολυτεχνείο της Βιέννης και κατετάγη στον αυστριακό στρατό των Αψβούργων με αυτή την ειδικότητα.
![]() |
Τα τρία αδέλφια Στράους. Από αριστερά: Έντουαρντ, Γιόχαν ΙΙ, Γιόζεφ |
Ταλαντούχος σε κάθε μορφή τέχνης! Ζωγράφος, ποιητής, τραγουδιστής, συνθέτης, βιρτουόζος του βιολιού, αλλά και εφευρέτης!
Σχεδίασε ένα όχημα-άλογο με περιστρεφόμενη βούρτσα σάρωσης δρόμων, που κατασκευάστηκε και χρησιμοποιήθηκε από το δήμο της Βιέννης και δημοσίευσε δύο βιβλία για θέματα μαθηματικών.
Ο Pepi, έτσι φώναζαν χαϊδευτικά τον Γιόζεφ η οικογένεια και οι στενοί του φίλοι, ήταν ντροπαλός, εσωστρεφής και ευαίσθητος ως παιδί.
Φιλάσθενος, μιας και από μικρή ηλικία είχε έντονους πονοκεφάλους, μέχρι λιποθυμίας, πολλές φορές!
Έπιασε το δοξάρι.
Μια μελωδία γρήγορη, ανέμελη άρχισε να χορεύει.
Η αγωνία και ο φόβος πολλές φορές, οδηγούν σε μονοπάτια μοναδικής δημιουργίας!
Το βιολί έπαιζε, σχεδόν μόνο του," χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα, χωρίς προσοχή..."
Mε οδηγό τη δύναμη της θέλησης και την αισιοδοξία, είχε προκύψει μια πόλκα γρήγορη στο ρυθμό, με ζωντανό πνεύμα, λεπτή γοητεία, παιχνιδιάρικο ύφος και μια ελαφρότητα στην έκφραση, που έδινε την αίσθηση της γιορτής.
Το αποδείκνυε η σύλληψή του για το γελαστικό επιφώνημα "Χα, χα, χα!!!", των εκτελεστών...
Μια πόλκα με διάθεση πανηγυρική, "χωρίς ανησυχία" για το τί επιφυλάσσει το μέλλον.
Το κλειδί της επιτυχίας είναι να επικεντρώσουμε τη συνείδησή μας σε αυτά που θέλουμε, όχι σε αυτά που φοβόμαστε.
![]() |
Ο τάφος του Γιόζεφ στη Βιέννη |
Η αισιοδοξία είχε δώσει το χέρι στο χαμόγελο ...
Οι παράλληλοι δρόμοι τους θα οδηγούσαν σε μικρά ή και, ποιος ξέρει, σε μεγάλα σύμπαντα!...
Ο Γιόζεφ ήταν ενθουσιασμένος με το αποτέλεσμα.
Το αξιοσημείωτο γι' αυτό το παιχνιδιάρικο, χαρούμενο κομμάτι είναι η αγωνία από την οποία προέκυψε.
Μια πόλκα-schnell (γρήγορη ρυθμικά), ανέμελη, "ohne sorgen" (χωρίς προσοχή), που έγινε αποδεκτή από το κοινό με μεγάλο ενθουσιασμό, όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο θέατρο του Παβλόσκ, 22 Σεπτεμβρίου του 1869.
Απερίγραπτη η δύναμη της θέλησης, τελικά, που ούτε κι εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε!
Κι όταν την ανακαλύψουμε μένουμε άφωνοι με το ανάστημά της...και το ρίχνουμε στην πόλκα!!
Μια πόλκα ευφρόσυνη, στο ύφος της ψυχής, που πανηγυρίζει για το τι κατάφερε!!!
Τη Φιλαρμονική της Βιέννης διευθύνει ο Herbert Von Karajan
Το κείμενο έχει δημοσιευτεί και στο ηλεκτρονικό περιοδικό iporta.gr

Unknown23 Σεπτεμβρίου 2015 at 05:26
Χωρίς φροντίδα, χωρίς ιδιαίτερη προσοχή, αλλά με θέληση βράχο, η μουσική ανταμώνει τον Γιόζεφ Στράους! Έξοχο, Ελπίδα, το άρθρο σου!
ReplyDelete

ELPIDA NOUSA23 Σεπτεμβρίου 2015 at 05:34
Δεν είναι λίγες οι φορές, που η δύναμη της θέλησης εντυπωσιάζει και μας τους ίδιους, Χαρά!Η Τέχνη ατσαλώνει τη θέληση, ακόμα και χωρίς ιδιαίτερες περιποιήσεις...Ευχαριστω πολύ για το σχόλιο.
Delete
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου