Αγνή Μπάλτσα, μια από τις ωραιότερες Σαντούτσα όλων των εποχών...

 

"Εγώ, τόσα χρόνια δεν κατάφερα να δαμάσω το συναίσθημα του φόβου. Μας έλεγε παλιά ο Κάραγιαν ότι ο φόβος δείχνει έλλειψη προετοιμασίας και ανασφάλεια… Δεν είναι όμως πάντα αλήθεια κάτι τέτοιο. Αν σέβεσαι το κοινό και τη δουλειά σου, αν έχεις γράψει με μεγάλα γράμματα ότι ανεβαίνοντας στη σκηνή πρέπει να σε χαρακτηρίζει ήθος, τότε δεν μπορείς να αποφύγεις τον φόβο. Έτσι, κάθε φορά σκέφτομαι πώς θα "βολέψω" τον φόβο και τη μοναξιά μου πάνω στη σκηνή..."

(Αγνή Μπάλτσα)

"Καβαλερία Ρουστικάνα", Αγνή Μπάλτσα - Λούις Λίμα

Ανάμεσα στου ρόλους που η Λευκαδίτισσα λυρική τραγουδίστρια αγάπησε είναι και κείνος της Σαντούτσα από την "Καβαλερία Ρουστικάνα" του Πιέτρο Μασκάνι, ρόλο που ερμήνευσε στο πλευρό του Αργεντίνου τενόρου, Λούις Λίμα, του Πλάθιντο Ντομίνγκο, αλλά και στη Θεσσαλονίκη το 2003.

Πολλοί από τους μουσικοκριτικούς έγραψαν διθυραμβικές κριτικές για την ελληνίδα μέτζο ως την "ωραιότερη Σαντούτσα όλων των εποχών", ρόλος που ταυτίστηκε με την εύηχη, ομοιογενή και με στιβαρό όγκο, φωνή της.
Τον τοποθέτησαν δε σε ερμηνεία, υποκριτική και εκφραστικότητα, δίπλα στο ρόλο της Κάρμεν,  που χαρακτηριστικά ταυτίζεται με την Αγνή Μπάλτσα.

Αν και η πρώτη Σαντούτσα ήταν η δραματική σοπράνο Gemma Bellincioni, η μετζο-σοπράνο Μπάλτσα καθήλωσε κυριολεκτικά το κοινό με το υποκριτικό αλλά κυρίως το φωνητικό της ταλέντο.

Η τραγική ιστορία της Σαντούτσα και του Τουρίντου ξεδιπλώνεται στην κλειστή κοινωνία ενός Σικελικού χωριού. Με τις προκαταλήψεις, τα στερεότυπα και το θρησκευτικό πουριτανισμό, παρόντα, είναι αναπόφευκτες οι  συγκρούσεις και τα αδιέξοδα. Πάθη, προδοσία, εκδίκηση σε αυτό το σύγχρονο δράμα, συγκλονίζουν.

Η Σαντούτσα ειναι η γυναίκα, που ο νεαρός Τουρίντου συνάπτει μαζί της δεσμό προκειμένου να κάνει να ζηλέψει η αιώνια αγαπημένη του, Λόλα.
Τη θλίψη της για την εξέλιξη των γεγονότων περιγράφει στην  συγκλονιστική άρια:  "Voi lo sapete". Σε μια απόδοση  απολύτως εκθαμβωτική ανάμεσα στον οδυνηρό λυρισμό και την σπαρακτική απελπισία...

ΣΑΝΤΟΥΤΣΑ:

"Το ξέρετε, μάνα, προτού πάει φαντάρος,

ο Τουρίντου στη Λόλα ορκίστηκε αιώνια πίστη.

Γύρισε, την βρήκε παντρεμένη -

και μ’ ένα νέο έρωτα θέλησε να σβήσει τη φλόγα

που έκαιγε την καρδιά του.

Μ’ αγάπησε, τον αγάπησα.

Μα εκείνη, φθονερή για τη χαρά μου,

λησμόνησε τον άντρα της

και κορώνοντας από ζήλια, μου τον πήρε …

Απόμεινα ατιμασμένη.

η Λόλα κι ο Τουρίντου αγαπιούνται
κι εγώ κλαίω, αχ, κλαίω!"

Mascagni - Cavalleria rusticana, 'Voi lo sapete' / Agnes Baltsa:

Κι ένα συνταρακτικής ερμηνείας ντουέτο με τον Λούις Λίμα:

Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή τη σημερινή γενέθλια επέτειο της μεγάλης μας μέτζο (γεννήθηκε στη Λευκάδα 19 Νοεμβρίου 1944) .
Οι γερμανοί κριτικοί την χαρακτήρισαν "μαργαριτάρι στο περιδέραιο της Όπερας"..., ο  Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, με τον οποίο συνεργάστηκε επί 15ετία τη θεωρούσε τη "σπουδαιότερη μέτζο σοπράνο της εποχής μας"...ενώ διακεκριμένοι μουσικοαναλυτές τη χαρακτήρισαν ως "ένα από τα δώρα της Ελλάδας στον κόσμο της όπερας".

Για την Αγνή Μπάλτσα και τους ρόλους που ερμήνευσε και ταυτίστηκαν με τη φωνή της υπάρχουν πολλά κείμενα στο μπλογκ. Περιηγηθείτε!

Για τα σημερινά γενέθλια της Αγνής Μπάλτσα...

 

Οι γερμανοί κριτικοί την χαρακτήρισαν "μαργαριτάρι στο περιδέραιο της Όπερας"..., ο  Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, με τον οποίο συνεργάστηκε επί 15ετία τη θεωρούσε τη "σπουδαιότερη μέτζο σοπράνο της εποχής μας"...ενώ διακεκριμένοι μουσικοαναλυτές τη χαρακτήρισαν ως "ένα από τα δώρα της Ελλάδας στον κόσμο της όπερας".

Η Αγνή Μπάλτσα σε συνέντευξή της στο ΒΗΜΑ έχει δηλώσει χαρακτηριστικά:

"Δεν υπήρξα ειδικευμένη σε τίποτε. Τραγούδησα ό,τι με οδήγησε η καρδιά, η φωνή και οι δυνάμεις μου. Και τα τραγούδησα όλα. Είμαι γεμάτη και απίστευτα ευγνώμων. Δεν είναι αυτονόητο να γεννηθείς στη Λευκάδα, να σε λένε Αγνή Μπάλτσα και να σου συμβούν όσα συνέβησαν σ’ εμένα".

Η Αγνή Μπάλτσα στο ρόλο της Έμπολι
(φωτο από: pinterest)

Η Αγνή Μπάλτσα(γενν. 19 Νοεμβρίου 1944) κάνει με την πορεία της, κάθε έλληνα περήφανο! Ενα κοριτσάκι από τη Λευκάδα, που κατέκτησε τον κόσμο της σοβαρής μουσικής με τρανταχτά ονόματα του χώρου να υποκλίνονται στο φωνητικό μεγαλείο της!
Στο πλούσιο ρεπερτόριό της περιλαμβάνονται πολυάριθμοι ρόλοι.
Ο ρόλος της Κάρμεν όμως, ειναι ο ρόλος που ταυτίστηκε με τη φωνή της Αγνής Μπάλτσα !
Από κείνους τους ρόλους-μαχαίρι, που "χαράσσονται βαθιά μέσα στην καρδιά", όπως λέει η ίδια.

Όμως εγώ σήμερα προτείνω να την ακούσουμε να ερμηνεύει ένα ρόλο στον οποίο άφησε εποχή...αυτό της Έμπολι στην όπερα "Ντον Κάρλο" του Βέρντι.

Μια όπερα βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Φ.Σίλλερ.
Η υπόθεση της όπερας βασίζεται στη ζωή του ινφάντη της Ισπανίας Καρόλου, το γάμο του με την Ελισάβετ, γάμος που απετέλεσε μέρος της συνθήκης ειρήνης ανάμεσα στον Οίκο των Αψβούργων και του Βαλουά.
Το έργο παρουσιάζεται σε δυο εκδοχές, αυτή του "Μιλάνου" και κείνη της "Μόδενας".
Η πρώτη 4πρακτη, η δεύτερη 5πρακτη, και παρουσιάστηκαν και στις δυο γλώσσες γαλλικά και ιταλικά.
Η μεγάλη διάρκεια της όπερας θεωρήθηκε αιτία της αποτυχίας στο ανέβασμά της, γι'αυτό ο Βέρντι άρχισε τις περικοπές.
Αποτελεί την μεγαλύτερη σε διάρκεια όπερα του Βέρντι με την πλήρη διάρκειά της να φτάνει τις 4 ώρες!
Η Εμπολί είναι μια όμορφη αριστοκράτισσα της αυλής, ερωτευμένη με τον Δον Κάρλος.

Από τις γνωστότερες άριες του ρόλου είναι η "O don fatale", όπου η Εμπολί καταριέται τη μοιραία περηφάνια που της προκάλεσε η ομορφιά της, προτιμά το μοναστήρι από την εξορία και αποφασίζει να προσπαθήσει να σώσει τον Δον Κάρλος από την Ιερά Εξέταση.

Η Αγνή Μπάλτσα με φωνή εύηχη, ομοιογενή, με στιβαρό όγκο, αλλά και τα απαραίτητα λυρικά στοιχεία υπαρκτά, αποθεώνει το ρόλο που ενσαρκώνει.

Giuseppe Verdi: "Don Carlo, O don fatale", Agnes Baltsa

Tής αρέσουν οι προκλήσεις. Ενδιαφέρεται για την ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων που υποδύεται. Θυμάται πως όταν ο Κάραγιαν τής πρότεινε να υποδυθεί την Ηρωδιάδα  στην όπερα "Σαλώμη" του Ρίχαρντ Στράους, απόρησε...
Δεν είχε ποτέ ερμηνεύσει το ρόλο στο παρελθόν, γιατί πίστευε πως είναι ρόλος για ..."μεγαλύτερες -ηλικιακά- ερμηνεύτριες που βρίσκονται στο τέλος της καριέρας τους".

 

Η Μπάλτσα στο ρόλο της Ηρωδιάδος
υπό τις οδηγίες του Κάραγιαν (1977)
από: twitter

Όμως, στο μυαλό του Kάραγιαν, η Ηρωδιάς ήταν  σεξουαλικά ενεργή, άρα γυναίκα νέα, που σφύζει από ζωή. Σαφώς πιο επιγνωσιακή, συνειδητοποιημένη σε σχέση με της ανάγκες και τα θέλω της,  μια γυναίκα που επιθυμούσε ν'απολαύσει  τη σεξουαλική διαδρομή, με όποιο κόστος...Και είχε δίκιο...

Έτσι, δέχτηκε και αποθεώθηκε η Μπάλτσα στο ρόλο, που παρότι δεν ήταν πρωταγωνιστικός  κατάφερε να ξεχωρίσει αναδεικνύοντας τη σκοτεινή στη μνησίκακη εκδικητικότητά της, Ηρωδιάδα.

Να θυμίσουμε πως η "Σαλώμη" του Στράους λογοκρίθηκε στην εποχή του ως νοσηρό και εξωφρενικό έργο!Όλοι όμως δέχονται πως αποτυπώνει την ακρότητα του πόθου σε όλο της το μεγαλείο!Την έμπνευση στον Στράους έδωσε το μονόπρακτο και ομώνυμο θεατρικό έργο του Όσκαρ Ουάιλντ.
Γράφτηκε το 1905 και με την όπερά του αυτή, ο Στράους πέρασε στην Ιστορία ως ο συνθέτης του πιο σκανδαλώδους θεάματος της γενιάς του.

Ηρώδης:

Άκου λοιπόν!Απαγορεύω στον κύριό σου να αναστήσει τους νεκρούς! 

Θα' ταν τρομερό αν οι νεκροί επέστρεφαν!

Η φωνή του Ιωάννη(για την Ηρωδιάδα):

Ω, ξεδιάντροπη  γυναίκα,  κόρη της Βαβυλώνας. 

Λέει ο Κύριος και Θεός μας: 

"Πολλοί άνθρωποι θα συγκεντρωθούν εναντίον σας, 

και θα σας λιθοβολήσουν!"

Ηρωδιάς:

Κάντε τον γρήγορα να σιωπήσει! είναι επαίσχυντο!

Τώρα, να σιωπήσει!Τώρα!

Η φωνή του Ιωάννη:

Θα' ρθει μια μέρα που ο ήλιος θα σκοτεινιάσει. 

Και το φεγγάρι θα' ναι σαν αίμα, 

και τα αστέρια του ουρανού θα πέσουν στη γη όπως τ' άγουρα σύκα απ τη συκιά. 

Φτάνει η μέρα που οι βασιλιάδες της γης θα τρέμουν.

Ηρωδιάς(σαρκαστικά):

Χαχα! Αυτός ο δήθεν προφήτης μιλάει σαν μεθυσμένος ... 

Όμως, δεν αντέχω άλλο τον ήχο της φωνής του...

Κάντε τον γρήγορα να σιωπήσει...

Τον μισώ...Μισώ τη φωνή του....

Κάντε τον γρήγορα να σιωπήσει!

Richard Strauss "Salomé" / Karajan 1978:

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Αγνή Μπάλτσα αναφέρεται στους Έλληνες δημιουργούς και την Ελλάδα, με ολόθερμα λόγια που μαρτυρούν το ήθος, την ταπεινότητα και της σεμνότητα της καλλιτέχνιδας! Μιας προσωπικότητας, που δεν ξεχνά την καταγωγή της, εκτιμά τα δώρα της ζωής, σέβεται τον εαυτό της και πρωτίστως τους ακροατές της...

"...στη μουσική έχουμε ανάγκη τους πάντες, ακόμη και τα μικρά παιδιά. Συχνά κάνουμε ένα λάθος. Δεν χρειάζεται να ξέρουμε, να είμαστε ειδικοί. Η μουσική είναι χαρά, ευλογία, σε εξελίσσει ως άνθρωπο, σε πάει παραπέρα. Οσο για εμάς, δεν τραγουδούμε για τους 20, 30 ή 50 ανθρώπους που μπορεί να ξέρουν ότι το φα δίεση, για παράδειγμα, δεν ήταν στη σωστή θέση. Τραγουδούμε για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να ξεχαστούν, να αφήσουν για λίγο στην άκρη τα προβλήματα, να ξεφύγουν από την καθημερινότητά τους…[…]
Όταν τραγουδάω στην Ελλάδα ή Έλληνες δημιουργούς, αισθάνομαι έντονη συναισθηματική φόρτιση. Λατρεύω την πατρίδα μου... μια χώρα που δεν παύει να είναι ευλογημένη. Χαίρομαι πραγματικά όταν βλέπω Ελληνες να διαπρέπουν στο εξωτερικό…σπουδαίους γιατρούς…νέους ανθρώπους που παίρνουν βραβεία στα μαθηματικά αλλά και μουσικούς να κάνουν σπουδαία καριέρα"

Η ελληνική της ψυχή παραμένει πάντα ζωντανή! 

Έτσι, το 1985 στο δίσκο της: "Songs my country taught me-Τραγούδια της πατρίδας μου" με την DG  ηχογράφησε αγαπημένα τραγούδια Ελλήνων δημιουργών, Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκου,Τσιτσάνη, απ' όπου θα την απολαύσουμε στη "Βαρκαρόλα" του Σταύρου Ξαρχάκου σε ποίηση Βαγγέλη Γκούφα.

Το τραγούδι γράφτηκε το 1962 για τις ανάγκες της ταινίας: "Ταξίδι" με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη κι είναι εκείνη που το πρωτοερμήνευσε.

Το επιλέγω, καθώς η Μπάλτσα είχε δηλώσει πως "ο θάνατος που την θανάτωσε" ήταν εκείνος της Αλίκης.
Την πόνεσε αφάνταστα, παρότι δεν την γνώριζε προσωπικά, πέρα από 2-3 φορές που είχαν συναντηθεί... 
"Νομίζω -λέει η αγαπημένη μεσόφωνος-  πως  "ο θάνατος της Βουγιουκλάκη ήταν μια υπογραφή...Ισως γιατί η Αλίκη μάς δημιουργούσε την ψευδαίσθηση ότι αυτήν δεν θα την συναντήσει ο θάνατος! Και όμως την συνάντησε, και μάλιστα ξαφνικά και αναπάντεχα…"

"Στέγνωσε αγέρι τα πανιά

και πάρε τα όνειρα μου

πάρε και τη καρδιά μου

δεν τη μπορώ την ερημιά

Γυαλό γυαλό που θα με πας

που θα με ταξιδέψεις

και τι θα μου γυρέψεις

αφου το ξέρω μ’ αγαπάς"

S.Xarhakos: "Barcarolle" / Agns Baltsa:

Azy Gouziou (Άζη Γουζίου)19 November 2020 at 04:48

Χρόνια Πολλά στο Μαργαριτάρι της Όπερας, στο Ελληνικό Μαργαριτάρι που μας κάνει περήφανους με την αξία της, τις διαπρεπείς εμφανίσεις της, τον απλό χαρακτήρα της και την ανεκτίμητη προσφορά της στην μουσική.
Ευχαριστούμε πολύ, Ελπίδα μου για το γενέθλιο αφιέρωμα στην σπουδαία αυτή Μέτσο, στην Αγνή Μπάλτσα μας, που όλους τους ρόλους που της ανετέθησαν, όχι μόνο τους ενσάρκωσε με την δική της τελειότητα αλλά και μάγεψε τα ακροατήρια με την ερμηνεία τους.
Καλό απόγευμα! ❤ReplyDelete
Replies

ELPIDA NOUSA19 November 2020 at 05:39

Χαρισματικη, προικισμενη με θαυμασια δωρα απο τις Μουσες η Μπαλτσα, μάς κανει περηφανους ως Ελληνες με την ως τωρα καλλιτεχνικη της πορεία!
Να ειναι γερη, να μας χαριζει για πολλα ακομη χρονια την παρουσια της πάνω στη σκηνη!!
Καλο απομεσημερο, αγαπημενη μου Άζη, εγω ευχαριστω για την επισκεψη σου!
Στέλνω τα φιλιά και την αγάπη μου!!

"Κάρμεν, ένας μαινόμενος ταύρος στην αρένα των συναισθημάτων!"

 

«Κάρμεν-Εσκαμίγιο», Ακουαρέλα του ίδιου του Μεριμέ για την εικονογράφηση της νουβέλας του.

Λέω σήμερα να σας καλησπερίσω με μια γυναίκα μοιραία!
Μια γυναίκα σαγηνευτική, αισθησιακή, ριψοκίνδυνη και με ακαταμάχητο ταμπεραμέντο! Απροκάλυπτα ερωτική και σκληρά ηδονική!

Είναι η τσιγγάνα ΚΑΡΜΕΝ και μ’αυτά τα χαρακτηριστικά την παρουσιάζει στη νουβέλα του ο Προσπέρ Μεριμέ, που η σημερινή επέτειος των γενεθλίων του (28 Σεπτεμβρίου 1803) δίνει την αφορμή να απολαύσουμε την άρια «L’amour est un oiseau rebelle- Η αγάπη είναι ανυπότακτο πουλί» από την περίφημη, ομώνυμη όπερα του Ζωρζ Μπιζέ.

Η μελωδία της άριας, προέρχεται από το τραγούδι του ισπανού συνθέτη Sebastian Yradier, με τίτλο: "El Arreglito", που ο Μπιζέ μεταμόρφωσε μέσα από ιδιότυπη εναρμόνιση.

[Η νουβέλα «ΚΑΡΜΕΝ» του Μεριμέ στηρίχτηκε σε πραγματικές διηγήσεις ενός φίλου του, που είχε επισκεφτεί την Ισπανία, αλλά και το αφηγηματικό ποίημα του Πούσκιν «Τσιγγάνοι», στο οποίο βασίστηκε αργότερα και ο Ραχμάνινοφ για να χτίσει την όπερά του, «Αλέκο»].

Συγκλονιστικές ερμηνείες στην ΚΑΡΜΕΝ εκτός από αυτή της Αγνής Μπάλτσα (Μετροπόλιταν Όπερα-1987), ρόλος, που ταυτίστηκε με τη φωνή της είναι και κείνη της  Leontyne Price στην ηχογράφηση του '63, σε δ/νση του Κάραγιαν και στο πλευρό της τον Φράνκο Κορέλι.


Η όπερα του Μπιζέ έκανε πρεμιέρα το Μάρτη του 1875 με την Σελεστίν Γκαλί-Μαρί στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Πορτραίτο της  Σελεστίν στο ρόλο της Κάρμεν, Henri Lucien Doucet

Άριες από την όπερα ακούμε στο παρακάτω βίντεο, ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ γιατί ερμηνεύει η Jeanne Beugnon, γνωστή με το ψευδώνυμό της Jeanne Marie de l’Isle, ανιψιάς της «πρώτης Κάρμεν», Σελεστίν και μάλιστα υπό την καθοδήγησή της!

Είναι ηχογράφηση των αρχών του 20ου αιώνα , γι’αυτό δικαιολογείστε τον άσχημο ήχο.

Τη μουσική του Ζωρζ Μπιζέ  χρησιμοποιεί σαν πυρήνα ο Rodion Shchedrin και γράφει μουσική για το ομώνυμο μπαλέτο  πλάθοντας κάτι φρέσκο, με μια ενορχήστρωση πλούσια σε ηχοχρώματα.
Έχει κατά νου τη μεγάλη κυρία του μπαλέτου Μάγια Πλισέτσκαγια, που είναι συζυγός του.
Αυτή είναι η μούσα του, γι'αυτήν και ο ρόλος, δικαιωματικά!

Η χορογραφία του κουβανού  Αλμπέρτο Αλόνσο, αναδεικνύει πλήρως τα χαρακτηριστικά της πρωταγωνίστριας, με τις άκρως αισθησιακές κινήσεις της, που ενισχύονται με το ιδιαίτερο ρυθμικό τέμπο των κρουστών, που έχει επινοήσει ο Shchedrin.

Κίνηση αέρινη, λεπτεπίλεπτη.Όμως με τα άκρα να κάνουν αισθητά τα χαρακτηριστικά της πρωταγωνίστριας μπαλαρίνας:
Ατίθαση και ανεξάρτητη τσιγγάνα!Ο ρόλος της ανυπότακτης Κάρμεν "υποτάσσει" το σώμα της χορεύτριας, που υπακούει σε κάθε προσταγή της!

Καστανιέτες, τύμπανα, κύμβαλα, κουίρος, μαρίμπες, κουδούνια και κρόταλα αποθεώνουν τον έρωτα και την ελευθερία στην αγάπη!

"Carmen suite ballet - Ηabanera" - Maya Plisetskaya (1967)

Plisetskaya και Shchedrin (http://beautifulrus.com/)

Πολλοί ίσως διακρίνουν μια ασέβεια στο "βήμα" αυτό του Shchedrin να κινηθεί σε μια τόσο γνωστή μελωδία...

Πώς όμως να γράψεις μια νέα μουσική πάνω στο θέμα της Κάρμεν, που έχει ταυτιστεί με τα ακούσματα του Μπιζέ;

Ο εγκλωβισμός στα δικά του μουσικοχώραφα είναι σκληρός και δύσκολα αποφυλακίζεσαι.





Έτσι, δημιουργείται η ιδέα, η μουσική να παραχθεί μόνο από έγχορδα και ιδιαίτερης χροιάς κρουστά για να τονιστεί το ισπανικό χρώμα και να "ξεθωριάσει" κάπως η Μπιζεϊκή σφραγίδα.

Ο Ροντιόν Στσεντρίν επινοεί έξυπνες και απρόσμενες ανατροπές στο ρυθμό και τη μελωδία του Μπιζέ.

"Δημιουργική συνάντηση μυαλών και ιδεών", ονομάζει το αποτέλεσμα.

Δημιουργικός, αλλά τολμηρός και απρόβλεπτος ο Στσεντρίν, δεν διστάζει να προσθέσει στο μουσικό του καμβά και περίεργες πινελιές, επένδυση με διασκεδαστικά κουδουνάκια, αλλά και γνωστά μοτίβα με ξαφνικά, απειλητικά ξεσπάσματα.

http://russia-insider.com/

Mε διαφορετικά δυναμικό αέρα, φίλοι μου η μπαλετική Κάρμεν!

Ο γνώριμος Μπιζέ μεταπλάθεται σε μια εκθαμβωτική παρτιτούρα από τον Ροντιόν Στσεντρίν για έγχορδα και κρουστά μόνο, που σίγουρα τέρπει σε συνδυασμό με τη χορογραφία του Αλόνσο, όλες τις αισθήσεις!

Ένα μπαλέτο "οικογενειακής δημιουργίας", που όμως στέκεται ψηλά σε καλλιτεχνική αξία και ιστορικότητα!

Μια Κάρμεν, που ο θρύλος της, αυτός της ελεύθερης, ανεξάρτητης και άπιστης τσιγγάνας συγκινεί ακόμη δυνατά γιατί ορμάει σαν ταύρος στην αρένα των συναισθημάτων!

Ένα παλιότερο άρθρο μου με θέμα την Κάρμεν μπορείτε να διαβάσετε εδώ:

" Kάρμεν,το πουλί της επανάστασης..."

 

Ήταν μοιραία γυναίκα.

Με  δύναμη να σαγηνεύει και τον πιο ανεξάρτητο άνδρα, ακόμα κι αν φαινομενικά έμοιαζε ψυχρή και ήρεμη.

Σίγουρα υπήρχε μια εσωτερική φωτιά που σιγόκαιγε.

Αισθησιακή  ... ήξερε τη σημασία της ζωής,γι'αυτό ήθελε να ζήσει!

Διαισθητική και ριψοκίνδυνη με ακαταμάχητο ταμπεραμέντο.

Βλέμμα μαγνήτης.Μαύρα μάτια ...στο βάθος τους κρύβονται τα μεγαλύτερα μυστικά.

Κορμί,που αναγνωρίζει πως θέλγει και φαντασιώνει.Απροκάλυπτα ερωτική.

Ερεθίζεται από το πρωτόγνωρο της διαφορετικότητας και θέλει τα συναισθήματα έντονα και "εν κινήσει".

Στην κίνηση ενός χορού γεμάτο πάθος,...ελευθερία!

Μια χαμπανέρα να πυροδοτεί συναισθήματα!

Να γεννά εκρήξεις και μια αγριότητα...από ένα αγρίμι με μια απροσδόκητη ομορφιά, που συστήνεται

"Τσιγγάνα Καρμενσίτα!"

Κολαστικά ανήμερη και σκληρά ηδονική.

Μόνο η αύρα της προκαλεί θύελλα.

Βίαιη, τολμηρή, μάγισσα...αποζητά τον έρωτα, τη ζωή μ' όποιο τίμημα!

Πόρνη ή ιδιόρρυθμη και συγχρόνως τραγική φιγούρα?

Πέρα από νόμους και  καλούπια. 

Ταξιδεύει στις φτερούγες του λεύτερου πουλιού και λικνίζεται στ'απότομα τσακίσματα της χαμπανέρας.

Με τον ξέφρενο χορό της γίνεται θυσία στο βωμό της προσωπικής της ελευθερίας.

Δε φοβάται το θάνατο αλλά τον επιλέγει σαν διέξοδο στη φυλακή της.

Μια μοιραία γυναίκα, που ξεπήδησε ως τσιγγάνα Καρμενσίτα μέσα απ'τις σελίδες της

ομώνυμης νουβέλας του  Προσπέρ Μεριμέ και που λατρεύτηκε μέσα από τα εμπνευσμένα

μουσικά θέματα του Ζωρζ Μπιζέ σε μια όπερα, που υμνεί τον έρωτα, το πάθος, την ανάγκη

του ανθρώπου να αγαπήσει και να αγαπηθεί, αλλά και την ανάγκη του να ζήσει ελεύθερος!

Η όπερα του Μπιζέ πρωτοποριακή για την εποχή της, δίχασε κοινό και κριτικούς.

Η Κάρμεν αποκαλύπτει την διάσταση ανάμεσα στα "πρέπει" και τα "θέλω".

Φέρνει το θεατή αντιμέτωπο με τη ρήξη σάρκας και λογικής.

Προκαλεί ταραχή και συγκινησιακό παραλήρημα όταν η φλόγα της χαμπανέρας διαπερνά

και τη δική μας ψυχή.

Η μελωδία της, που εκφράζει τις απόψεις της προκλητικής γυναίκας για τη φύση του έρωτα, προέρχεται από το τραγούδι του ισπανού συνθέτη  Sebastian Yradier, "El Arreglito ", που ο Μπιζέ μεταμόρφωσε μέσα από  ιδιότυπη εναρμόνιση.

Τα λόγια της Κάρμεν  καταδεικνύουν το χαρακτήρα της αντισυμβατικής ηρωίδας:

"Πουλί της επανάστασης η αγάπη!

που κανείς δεν μπορεί να το δαμάσει!"

(L’amour est un oiseau rebelle ...Que nul ne peut apprivoiser...)

 H μελωδία βασίζεται σε μια κατιούσα χρωματική κλίμακα που ακολουθείται από παραλλαγές της

 ίδιας φράσης, πρώτα σε μινόρε και στη συνέχεια σε ματζόρε τρόπο υπονοώντας έτσι μέσα από την

 αντίθεση, τις αντιξοότητες της αγάπης που εκφράζεται στους στίχους.

Ο ρόλος της Κάρμεν ερμηνεύτηκε από μεγάλες φωνές.Όμως αυτός ο ρόλος ταυτίστηκε με τη φωνή της δικής μας Αγνής Μπάλτσα !

Το "μαργαριτάρι στο περιδέραιο της Όπερας",όπως χαρακτηρίστηκε από γερμανούς κριτικούς η ελληνίδα μέτζο –σοπράνο μας προσφέρει μια συγκλονιστική ερμηνεία!

Φωνή εύηχη, ομοιογενής, με στιβαρό όγκο,απαραίτητος στο ρόλο που ενσαρκώνει.

 Σε ένα ρόλο από κείνους που χαράσσονται  βαθιά μέσα στην καρδιά,όπως λέει η ίδια.

Ένα ρόλο-μαχαίρι!

(Από την παράσταση του 1987 στη Μετροπόλιταν όπερα της Ν.Υόρκης)

"Ο έρωτας είναι παιδί της ξεγνοιασιάς ...σήμερα σ’ αγαπώ, αύριο σ' αφήνω", τραγουδάει η Κάρμεν...Σαφής η προειδοποίηση.

Αχ, αυτός ο έρωτας!κι η ιστορία του..η πιο παλιά ιστορία του κόσμου!

Ο έρωτας ο ανέμελος, ο ασύμβατος, ο λεύτερος!

Αν θες να μιλήσεις για την έννοια της ελευθερίας, σίγουρα ως αρχέτυπο θα χρησιμοποιήσεις την "τσιγγάνα Καρμενσίτα!"

Το κείμενο έχει δημοσιευτεί και στο ηλεκτρονικό περιοδικό iporta.gr