Ο Φρανσουά Ωγκίστ Ροντέν γεννήθηκε σαν σήμερα 12 Νοέμβρη 1840 και αδιαμφισβήτατα είναι ένας ιδιοφυής καλλιτέχνης! Από τους συναδέλφους του θαύμαζε τον εξπρεσιονιστή Βαν Γκογκ αλλά και τον ξεχασμένο στην εποχή του, Ελ Γκρέκο.
Διάβαζε ποίηση, μεταξύ των αγαπημένων του ποιητών ήταν ο Μπωντλαίρ, αλλά κυρίως απολάμβανε τη Μoυσική, με αδυναμία στις όπερες του Γκλουκ. Ακούγοντας την όπερά του "Ορφέας και Ευριδίκη" εμπνεύστηκε κάποια ομοθεματικά γλυπτά του, όπως η "έξοδος από την Κόλαση του Ορφέα και της Ευρυδίκης".
Ροντέν: Έξοδος από την Κόλαση Ορφέα και Ευρυδίκης
Η σκιά του θανάτου έχει σκεπάσει την Ευρυδίκη. Η χλωμή ομορφιά της στολίζει τώρα το βασίλειο του Πλούτωνα.Τότε σκοτεινιάζει η καρδιά του Ορφέα...κι η πλάση γύρω του, νεκρώνει... Αποφασίζει να κατέβει στον Άδη... Ίσως η λύρα και η αγάπη, να μαλακώσουν τους υποχθόνιους θεούς, σκέφτεται... Και ναι!τούς πείθει! Ο Πλούτωνας επιτρέπει στο μυθικό τραγουδιστή να πάρει πίσω τη γυναίκα του με τον όρο να μη γυρίσει να την κοιτάξει ... Όμως ο Ορφέας ανυπόμονος, δεν τηρεί τη συμφωνία και χάνει για πάντα την αγαπημένη του Ευρυδίκη...
Το εξώφυλλο του δίσκου
Σπαράζει από πόνο...Η οδύνη του γίνεται μελωδία παιγμένη από τη μαγική του λύρα... Είναι το θρηνητικό τραγούδι του Ορφέα, όταν συνειδητοποιεί ότι δεν θα ξαναδεί την αγαπημένη της καρδιάς του...
Το γλυπτό του Ροντέν με την έξοδο από την Κόλαση του Ορφέα και της Ευρυδίκης κοσμεί το εξώφυλλο του άλμπουμ "Reflektor" των Arcade Fire, μιας indie rock μπάντας , που ορμώμενοι από το μύθο μάς δίνουν τo ατμοσφαιρικότατο: "Awful Sound ή Oh Eurydice".
Το "Awful Sound", χρησιμοποιώντας το μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης, αφηγείται την ιστορία δύο εραστών που προσπαθούν ο ένας να καταλάβει τον ψυχισμό του άλλου.
Ρυθμικά τύμπανα στην εισαγωγή συντονίζονται με τον καρδιακό παλμό του μυθικού Θράκα τραγουδιστή που δονείται και ουρλιάζει βουβά...
Ο Φρανσουά Ωγκίστ Ροντέν γεννήθηκε σαν σήμερα 12 Νοέμβρη 1840 και αδιαμφισβήτατα είναι ένας ιδιοφυής καλλιτέχνης! Με μνημειώδους κλίμακας αριστουργήματα, ο Ροντέν χάραξε νέους δρόμους στην τέχνη. Καθιέρωσε ένα στυλ, το οποίο ονομάστηκε "ιμπρεσιονισμός στα γλυπτά". Η επιφάνεια των δημιουργημάτων του είναι διαμορφωμένη, απαλή και κυματιστή, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα πλούσιο παιχνίδι φωτοσκίασης, που δημιουργεί εντυπώσεις ζωγραφικής. Από τους συναδέλφους του θαύμαζε τον εξπρεσιονιστή Βαν Γκογκ αλλά και τον ξεχασμένο στην εποχή του, Ελ Γκρέκο.
Διάβαζε ποίηση, μεταξύ των αγαπημένων του ποιητών ήταν ο Μπωντλαίρ, αλλά κυρίως απολάμβανε τη Μoυσική, με αδυναμία στις όπερες του Γκλουκ. Ακούγοντας την όπερά του "Ορφέας και Ευριδίκη" εμπνεύστηκε κάποια από τα γλυπτά του...
Αριστουργηματικό όμως γλυπτό του είναι και ο "Σκεπτόμενος", μέρος του συνολικού ατελεύτητου έργου του "Η πύλη της κόλασης" , εμπνευσμένο από την "Θεία κωμωδία" του Δάντη και επηρεασμένο από "Τα άνθη του κακού" του Μπωντλαίρ.
Ο "Σκεπτόμενος" αποτελεί απεικόνιση του ανθρώπου που διαλογίζεται στο πεπρωμένο του. Ο κορυφαίος γλύπτης με δύναμη και ρεαλισμό αποτυπώνει τον γυμνό άνδρα προσηλωμένο στη σκέψη του δίνοντας την εντύπωση πως αντιμετωπίζει κάποιο δίλημμα. Το ανθρώπινο σώμα αναπαρίσταται με ζωντάνια και με κάθε λεπτομέρεια ο Ροντέν δεικνύει το σύνδεσμο ανάμεσα σε σκέψη και σώμα.
Ο "Σκεπτόμενος" είναι ένα μεγαλειώδες γλυπτό, για το οποίο ο δημιουργός του είχε πει: "Η αναπαράσταση της απόλυτης ακινησίας είναι πολύ σπάνια στα έργα μου. Πάντοτε προσπάθησα να δείξω τη ζωή της ψυχής, μέσα από την κίνηση των μυών".
Ι. Ο Σκεπτόμενος του Ροντέν εμπνέει στον άγγλο συνθέτη Τομ Σμέιλ το ομότιτλο μέρος του συμφωνικού έργου του: "Μουσική στο Μάρμαρο".
Πρόκειται για σύνθεση-παραγγελία από έμπορο τέχνης, αποτελούμενη από 7 μικρής διάρκειας μέρη, εμπνευσμένα από αντίστοιχα αριστουργηματικά γλυπτά, ανάμεσά τους έργα των Μπερνίνι, Μπρανκούζι, Ντονατέλο, Χένρι Μουρ κλπ.
Ενα έργο-αποτέλεσμα συνδυασμού γνώσης-ενστίκτου. Ο συνθέτης πλάθει ένα ατμοσφαιρικότατο μουσικό περιβάλλον, το ιδιαίτερο χρώμα του οποίου οφείλεται στον έντεχνο συνδυασμό των οργάνων(το ηχόχρωμα της άρπας ιδιαίτερα χαρακτηριστικό), αλλά και στην διαδοχή πληθωρικών συγχορδιών, που υποβάλλουν την εντύπωση μιας τελετουργικής σκηνής βαθιά στοχαστικής ωθώντας τους συμμετέχοντες σε ενδοσκόπηση και περίσκεψη. Ο Σμέιλ καταφέρνει να αποτυπώσει με τους ήχους του το σύνδεσμο ανάμεσα σε σκέψη και σώμα, που ο κορυφαίος γλύπτης Ροντέν σμίλεψε σ'αυτό το αριστούργημά του.
Tom Smail: "Music in the Marble No.2: The Thinker"
ΙΙ. Ο Miloje Milojević, ένας από τους σημαντικότερους Σέρβους συνθέτες, δεξιοτέχνης των μικρών μορφών για πιάνο, εμπνέεται την πενταετία 1937- 1942 την πλέον επιτυχημένη πιανιστική συλλογή του με τιτλο: "Kameje(Cameos): Impressions for Piano".
Πρόκειται για 11 μινιατούρες βασισμένες σε γλυπτά, αρχιτεκτονικά και ζωγραφικά έργα, όπως ένα γλυπτικό σύμπλεγμα σε τάφο στο Κοιμητήριο Père-Lachaise του Παρισιού, τον μεγαλοπρεπή Καθεδρικό Ναό της Κολωνίας, εικαστικά των Ντεγκά, Γκόγια, Μπουσέ, Ρενουάρ, αλλά και τον "Σκεπτόμενο" του Ωγκίστ Ροντέν.
Ο συνθέτης δίνει μια πρωτοποριακή δημιουργία όπου κανείς διακρίνει συνδυασμούς γαλλικού ιμπρεσιονισμού και γερμανικού νεορομαντισμού στο στυλ του Ρίχαρντ Στράους. Το στοχαστικό ύφος της γλυπτικής δημιουργίας δηλώνουν ενδιαφέρουσες αρμονικές διαδοχές συγχορδιών υπογραμμίζοντας το νοηματικό περιεχόμενο του γλυπτού.
Miloje Milojević: "Cameos, 5. The Thinker by Rodin":
Παλαιότερο κείμενο για τον Ροντέν μπορείτε να διαβάσετε εδώ και εδώ.
Ο Φρανσουά Ωγκίστ Ροντέν γεννήθηκε σαν σήμερα 12 Νοέμβρη 1840 και αδιαμφισβήτατα είναι ένας ιδιοφυής καλλιτέχνης! Διάβαζε ποίηση, μεταξύ των αγαπημένων του ποιητών ήταν ο Μπωντλαίρ, αλλά κυρίως απολάμβανε τη Μoυσική, με αδυναμία στις όπερες του Γκλουκ, ιδιαίτερα τον "Ορφέα και Ευριδίκη" απ΄τον οποίο μάλιστα εμπνεύστηκε κάποια ομοθεματικά γλυπτά του, όπως η "έξοδος από την Κόλαση του Ορφέα και της Ευρυδίκης".
Σήμερα, θα συσχετίσουμε τον αγαπημένο γλύπτη με τον Γκούσταβ Μάλερ, καθώς ο Ροντέν φιλοτέχνησε δύο πορτρέτα του γερμανού συνθέτη, ένα σε λευκό μάρμαρο και το άλλο σε μπρούντζο.
Τον Απρίλη του 1909, ταξιδεύοντας το ζεύγος Μάλερ, Άλμα και Γκούσταβ, κάνει μια στάση στο Παρίσι, προκειμένου ο Ροντέν να φτιάξει μια προτομή του συνθέτη. Οι δυο άντρες δεν γνωρίζουν τίποτε ο ένας για τον άλλο, είπαν όμως στον Μάλερ πως ο Ροντέν είχε εκφράσει την επιθυμία να σμιλέψει το κεφάλι του, για να τον κάνουν να δεχτεί να ποζάρει.... Όλα, πάνε καλά, όμως μετά από δέκα συναντήσεις ο Μάλερ χάνει την υπομονή του με το ποζάρισμα και φεύγει....
Τίποτα δεν είναι καταγεγραμμένο γι 'αυτή τη συνάντηση.Στις συνεδρίες ήταν παρούσα και η Άλμα και σε μια από τις σελίδες των "Απομνημονευμάτων " της αναφέρει:
"Ο Ροντέν σχεδόν ερωτεύτηκε τον Γκούσταβ, ως μοντέλο του. Κι όταν έπρεπε να φύγουμε από το Παρίσι, πραγματικά δυσαρεστήθηκε εμφανώς. Η μέθοδος του ήταν αντίθετη με εκείνη οποιουδήποτε άλλου γλύπτη που είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω. Πρώτα έκανε επίπεδες επιφάνειες στο ακατέργαστο υλικό του, και έπειτα πρόσθετε μικρές μπάλες από πηλό, που έπαιζε στην παλάμη του ενώ μιλούσε. Εργαζόταν προσθέτοντας υλικό αντί να αφαιρεί από αυτό..."
Επίσης, αλλού η Άλμα σχολιάζει ότι ο Ροντέν περιέγραψε το κεφάλι του Μάλερ ως "κράμα Φραγκλίνου, Φρειδερίκου του Μεγάλου και Μότσαρτ." Ο Ροντέν αποτύπωσε τα σκληρά χαρακτηριστικά, αλλά και την νευρικότητα που εντόπισε στον Μάλερ, όμως ακόμα κι έτσι, δεν κρύβεται η αριστοκρατικότητα και το πνευματικό και καλλιτεχνικό του εκτόπισμα.Πιστός στις ιδέες του πως ο γλύπτης απαλλάσσει το έργο του από κάθε είδους περιττό στολίδι σμιλεύει το υλικό του προς την αναζήτηση της διάνοιας αυτού του ανθρώπου.
Ο Ροντέν δυο χρόνια αργότερα και με έμπνευση τις δυο προτομές του Μάλερ παρουσιάζει σε έκθεση ένα γλυπτό με το κεφάλι του Μάλερ να εξέρχεται από το σκληρό μάρμαρο.
Παρόμοιο γλυπτό είχε φιλοτεχνήσει και σε αναπαράσταση του Μότσαρτ με τίτλο: "Ο Άνθρωπος του 18ου αι.", κάτι που επιβεβαιώνει την άποψή του για τον μεγάλο συνθέτη Μάλερ και ταυτόχρονα το θαυμασμό του ως καλλιτέχνη.
Oι μελετητές υποστηρίζουν πως η λέξη που θα χαρακτήριζε τα έργα και των δυο, Ροντέν και Μάλερ, είναι "Μνημειώδεις", αναφερόμενοι τόσο στις γλυπτικές συνθέσεις του Ροντέν όσο και στις συμφωνίες του Μάλερ...
Ακούμε την "Monumental 8nd Symphony", γνωστή ως "Μνημειώδη Συμφωνία των Χιλίων". Την εποχή που ο Ροντέν ολοκλήρωσε τις προτομές του Μάλερ δίνεται η πρεμιέρα της 8ης Συμφωνίας του στο Μόναχο....Σεπτέμβριος του 1910. Πήρε αυτό το όνομα καθώς η Oρχήστρα συμπεριλαμβάνει 170 όργανα και 850 χορωδούς.Επίσης συμμετέχουν 8 σολίστ και τρείς χορωδίες.
Η Ογδόη του Γκούσταβ Μάλερ γράφτηκε σε μια δύσκολη στιγμή για το συνθέτη(είχε διαγνωστεί με σοβαρό πρόβλημα καρδιάς), αποτυπώνει την τιτάνια προσπάθειά του να συνδέσει την αιώνια ζωή που προσφέρει ο Δημιουργός στον καλλιτέχνη με την αιώνια Αγάπη που προσφέρει το "καθαγιασμένο Θηλυκό", όπως έλεγε χαρακτηριστικά... Δεν είναι τυχαίο πώς η συμφωνία αφιερώθηκε στην Άλμα...Στο τελευταίο μέρος που σας προτείνω σε ακρόαση παρατηρούμε πώς αυξάνεται η ένταση σταδιακά, επιτυγχάνεται μια σχεδόν οργιαστική κλιμάκωση, που ο ακροατής δύσκολα παραμένει ασυγκίνητος με τη δραματικότητα του μέρους. Αποτελεί έναν ύμνο στη ζωή, την δύναμη του ανθρώπου, την ιδιοφυία του, αλλά συγχρόνως και τη λύτρωση που προσφέρει η Μουσική. Πολλοί το έχουν παρομοιάσει με τον ίδιο το Θεό, που υπό μορφήν τέχνης απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο...
Mahler: Symphony No. 8, Finale / Simon Rattle:
Πηγες: musee-rodin.fr, "Αλμα Μάλερ", Φρανσουάζ Ζιρού-εκδ. Ζαχαρόπουλος, "Gustav Mahler, Memories and Letters", Alma Mahler-εκδ. UWP, metmuseum.org, quintessentialruminations.com
_(4528252054).jpg)
.jpg)
