Ο ευαίσθητος, πολυτάλαντος, Ζακ Πρεβέρ...

(για τη γενέθλια επέτειο του Jacques Prévert -4 Φεβρουαρίου 1900)

"Τα παιδιά που αγαπιούνται, φιλιούνται όρθια,

ακουμπώντας στις πόρτες της νύχτας

Κι οι περαστικοί τα δείχνουν με το δάχτυλο.

Μα τα παιδιά που αγαπιούνται

δεν τους νοιάζει κανένας

μόνο ο ίσκιος τους τρέμει

μέσα στη νύχτα

προκαλώντας θυμό στους διαβάτες

θυμό, περιφρόνηση, γέλιο και ζήλεια

τα παιδιά που αγαπιούνται

δεν τους νοιάζει κανένας

είναι πολύ πιο μακριά απ’ότι είν’ η νύχτα

πολύ πιο ψηλά απ’ ό,τι είν’ η μέρα

μέσα στην εκθαμβωτική φωτεινότητα

του πρώτου τους έρωτα.."

(Ζακ Πρεβέρ, "Les enfants qui s'aiment - Τα παιδιά που αγαπιούνται",
μτφ: Ιωάννα Αβραμίδου, doctv.gr)

Prever - Kosma
songbook1

Μπορεί εκείνος να μην αποκαλούσε τον εαυτό του ποιητή, όμως για όλους εμάς είναι ο ποιητής των ερωτευμένων, των άσωτων και κολασμένων, των εφήβων, των μαθητών, των φτωχών, των καταπιεσμένων... Ποιητής της ζωής, απλός, οικείος, άμεσος. Η απλότητα των λέξεων, η φαντασία και το χιούμορ του γίνεται το εφαλτήριο να καταγγείλει την αδικία με τρυφερότητα, να συμπαρασταθεί στον πληγωμένο, να υμνήσει την ειρήνη, να χρωματίσει την αγάπη...

Στο σχολείο, βαριέται. Όμως του αρέσει να διαβάζει... Κυρίως παραμύθια και βιβλία με ιστορίες εξωπραγματικές...Μαγεύεται...
Ακούει πολλή μουσική.
Γνωρίζεται με τον Joseph Kosma, τον απένταρο μουσικό από τη Βουδαπέστη που μόλις έχει φτάσει στο Παρίσι...

Koλάζ του Ζακ Πρεβέρ
pinterest

Τού αρέσει να βλέπει τον Πικάσο και τον Μιρό, τους φίλους του, να ζωγραφίζουν...Με παρότρυνση του τελευταίου θ' αρχίσει δειλά να ασχολείται με την τεχνική του κολάζ...
Μαζεύει όλα τα φαινομενικά άχρηστα υλικά...

Αγοράζει χαρακτικά και ξεθωριασμένες φωτογραφίες από παλαιοπωλεία, αποκόμματα εφημερίδων, παλιές καρτποστάλ και αφοσιώνεται με πάθος στο κολάζ...

"Μπορεί να μην γνωρίζεις τον τρόπο να ζωγραφίζεις, όμως είσαι ζωγράφος", θα του πει ο Ζουάν Μιρό...

Ανεξάντλητος σε έμπνευση, σε προτάσεις και ιδέες όλο φως!
Αυτός ήταν ο Ζακ Πρεβέρ...

Στο παραπάνω ποίημά του "Τα παιδιά που αγαπιούνται", υμνεί την αθωότητα, την ένταση και την υπέρβαση που προσφέρει ο πρώτος έρωτας, απέναντι σε μια κοινωνία που παρατηρεί αλλά δεν μπορεί να τον κατανοήσει. Η γοητεία του ποιήματος βρίσκεται στην απλότητα και καθαρότητα των στίχων. Με λόγο λιτό και άμεσο, ο Πρεβέρ αποτυπώνει την ουσία του έρωτα χωρίς υπερβολές, αφήνοντας το συναίσθημα να μιλήσει μόνο του.

Αυτή η απλότητα κάνει το ποίημα ιδανικό για μελοποίηση. Ο Ζοζέφ Κοσμά προσεγγίζει τον ποιητικό λόγο με σεβασμό, ακολουθώντας τον ρυθμό και το συναίσθημά του, χωρίς να τα επισκιάζει. Έτσι, η μουσική αναδεικνύει τους στίχους και τους μετατρέπει σε τραγούδι βαθιά τρυφερό και διαχρονικό.

Jacques Prévert-Kosma Joseph: "Les enfants qui s'aiment" / Yves Montand: