"Απ’ τ’ αγκάθι φύτρωσε το ρόδο": Ο Charpentier υμνεί τη Γέννηση της Παναγίας...

Murillo: "Natività della Vergine"

8 Σεπτεμβρίου σήμερα, φίλοι μου, μια ημέρα χαράς και μεγαλείου, καθώς η Εκκλησία μας τιμά τη Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, τη γέννηση εκείνης που μέσα στη σιωπή της Ιστορίας, θα γινόταν η απαρχή ενός ανείπωτου μυστηρίου.

Γεννιέται εκείνη που με την καθαρότητα της καρδιάς της και την απόλυτη προσφορά του εαυτού της στον Θεό, θα γίνει το ταπεινό και Άγιο "σκεύος της Χάριτος".
Με τη γεννησή Της προετοιμάζεται κάτι ασύλληπτα μεγάλο, η ενανθρώπηση του Θεού. Η Παναγία είναι η γυναίκα που θα δεχθεί μέσα της τον Αχώρητο, θα κρατήσει στην αγκαλιά της τον Δημιουργό και θα γίνει η γέφυρα ανάμεσα στο κτιστό και στο Άκτιστο.
Σήμερα γεννιέται η ελπίδα.

Αυτή τη σιωπηλή μεγαλοσύνη της γέννησης αποτύπωσε με μοναδικό τρόπο ο Ισπανός ζωγράφος του μπαρόκ, Μπαρτολομέ Μουρίγιο, στο έργο του "Η Γέννηση της Παρθένου", που φιλοτέχνησε το 1661 για το παρεκκλήσι της Σύλληψης στον Καθεδρικό της Σεβίλλης και σήμερα εκτίθεται στο Λούβρο..

Ο Μουρίγιο, γνωστός κυρίως για τις σκηνές της καθημερινής ζωής και τις μορφές φτωχών παιδιών και ανθρώπων της Σεβίλλης, μεταφέρει και εδώ την ίδια ανθρώπινη ματιά. Η γέννηση της Παναγίας δεν παρουσιάζεται σαν μεγαλόπρεπη θρησκευτική σκηνή, αλλά σαν μια οικεία στιγμή ανθρώπινης τρυφερότητας.

Στο κέντρο, ένα μικρό και ανυπεράσπιστο βρέφος βρίσκεται στην αγκαλιά των γυναικών, ενώ η Αγία Άννα αναπαύεται στο κρεβάτι της. Κι όμως, από τη μορφή της νεογέννητης Παναγίας αναβλύζει ένα φως που φωτίζει ολόκληρη τη σκηνή.

Οι άνθρωποι γύρω της βλέπουν ένα νεογέννητο παιδί.
Οι άγγελοι, όμως, γνωρίζουν ήδη το μυστήριο.
Εκείνη που κρατούν στην αγκαλιά τους θα γίνει η Μητέρα του Θεού. 

Τα μεγαλύτερα θαύματα αρχίζουν μέσα στην ταπεινότητα.

Χρόνια πολλά σε όλους! Η Παναγία να γεμίζει τις καρδιές μας με το φως και τη χάρη Της.

Λίγα χρόνια αργότερα, ο ίδιος πυρήνας του μυστηρίου βρίσκει μια διαφορετική, αλλά εξίσου συγκινητική έκφραση στη μουσική. Ο Γάλλος συνθέτης Marc-Antoine Charpentier συνέθεσε το 1671, το σύντομο θρησκευτικό μοτέτο "Nativité de la Vierge, H.309", γνωστό και με τον λατινικό τίτλο "In nativitatem Beatae Mariae Virginis".

Marc-Antoine Charpentier

Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό μοτέτο, γραμμένο για δύο φωνές και basso continuo. Η λιτή μουσική γραφή αφήνει το κείμενο και την εκφραστική δύναμη των φωνών να βρίσκονται στο επίκεντρο.

Ιδιαίτερα συμβολική είναι η αρχική φράση του έργου: "Sicut spina rosam genuit Judea Mariam -Καθώς απ’ τ’ αγκάθι φύτρωσε το ρόδο, έτσι η Ιουδαία γέννησε τη Μαριάμ". Μέσα σε λίγες μόνο λέξεις συμπυκνώνεται το θεολογικό νόημα της γιορτής...Μέσα από τον ανθρώπινο και ατελή κόσμο γεννιέται εκείνη που θα γίνει η Μητέρα του Θεού.

Ο Σαρπαντιέ, έχοντας γνωρίσει από κοντά την ιταλική μουσική παράδοση κατά την παραμονή του στη Ρώμη, συνδυάζει τη γαλλική ευαισθησία με την έντονα ιταλική, ρητορική αντίληψη της μουσικής. Η μουσική δεν έχει το ρόλο συνοδείας του κειμένου,μόνο. Η μουσική ερμηνεύει, αναδεικνύει και μεταφέρει το συναισθηματικό του περιεχόμενο.

Οι δύο φωνές άλλοτε κινούνται μαζί και άλλοτε εναλλάσσονται, δημιουργώντας έναν διακριτικό εσωτερικό διάλογο, ενώ το basso continuo λειτουργεί σαν σταθερό αρμονικό θεμέλιο. Έτσι, μέσα από μια φαινομενικά απλή και σύντομη μουσική σύνθεση, ο Σαρπαντιέ μετατρέπει το θεολογικό κείμενο σε μουσική προσευχή.

Αξίζει να θυμηθούμε πως ο Σαρπαντιέ συνδέθηκε στενά με τον οίκο της Marie de Lorraine και εργάστηκε για πολλά χρόνια στην αυλή της. Η δούκισσα, βαθιά αφοσιωμένη στην Παναγία, διατηρούσε ένα περίφημο μουσικό σύνολο, στο πλαίσιο του οποίου ο μουσουργός συνέθεσε μεγάλο μέρος της θρησκευτικής του παραγωγής. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ένας εντυπωσιακός αριθμός έργων αφιερωμένων στην Παναγία.

"Καθώς απ’ τ’ αγκάθι φύτρωσε το ρόδο,

έτσι η Ιουδαία εγέννησε τη Μαριάμ.

Υμνείτε, πιστοί χοροί,

και με φωνές που εναλλάσσονται

αναπέμψατε γλυκύτατα άσματα

Διότι κατά το άγιο θέλημά Του

και προς δόξαν του Κυρίου,

του πλουτίζοντος τα πάντα με τη χάρη Του,

ας υψωθεί η δοξολογία μας"

Marc-Antoine Charpentier: "Nativité de la Vierge, H. 309":