Πτώση της θερμοκρασίας, ενίσχυση των ανέμων, ισχυρές βροχές και καταιγίδες. Κρύο, χιονιάς στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Ο χειμώνας δείχνει τα δόντια του, φίλοι μου!
Έτσι, σήμερα αναφερόμαστε στο άνθος του χιονιά!
Είναι μικρό, άσπρο, χνουδωτό λουλουδάκι, χωρίς καθόλου άρωμα! Κι όμως συγκαταλέγεται στα πιο ευγενή άνθη!
Από κει προέρχεται και το όνομά του: "Εντελβάις".
Από τις γερμανικές λέξεις "edel" (ευγενές) και "weiss" (λευκό).
Έτσι, σήμερα αναφερόμαστε στο άνθος του χιονιά!
Είναι μικρό, άσπρο, χνουδωτό λουλουδάκι, χωρίς καθόλου άρωμα! Κι όμως συγκαταλέγεται στα πιο ευγενή άνθη!
Από κει προέρχεται και το όνομά του: "Εντελβάις".
Από τις γερμανικές λέξεις "edel" (ευγενές) και "weiss" (λευκό).
Στα ελληνικά το λένε "πόδι του λιονταριού", "Λεοντοπόδιον το αλπικόν", μιας και το βρίσκουμε να φυτρώνει ψηλά σε βραχώδεις γκρεμούς των Άλπεων.
Το εντελβάις φέρει και άλλα ονόματα όπως : Βασίλισσα των Πάγων ή Αιώνιο Λουλούδι των Άλπεων. Είναι γνωστό επίσης ως "Αστέρι των Άλπεων", αφού μοιάζει με ασημένιο αστεράκι, αφημένο ανάμεσα στους βράχους και τα χιόνια στις απότομες πλαγιές.
Σύμφωνα με ένα θρύλο υπήρξε ένα από τα αστέρια που έπεσε στις Άλπεις από τον ουρανό και αφηγείται σύντομα στους στίχους του ληντ για υψίφωνο και πιάνο που συνέθεσε το 1927 ο Robert Stolz:
"Αστεράκι έπεσε απ' τον ουρανό
κι ολομόναχο μελαγχολούσε
στη μέση των άγριων βουνών
με μια λάμψη που
ασημόφεγγε στην πλάση
Ο στοργικός Θεός
θέλησε να το βοηθήσει
"Αστεράκι μου", ψιθύρισε ήσυχα
"σε άνθος θα σε μεταμορφώσω
και τ' όνομα "Εντελβάις" θα σου δώσω"
Στις Αλπικές περιοχές υπάρχει ένας άλλος θρύλος για το λουλουδάκι ...
Ζούσε λοιπόν στη χώρα του αιώνιου χειμώνα μια πεντάμορφη με κατάλευκο δέρμα, η βασίλισσα του χιονιά .
Ήταν περιτριγυρισμένη από πολλά μικρά ξωτικά, υπεύθυνα για την προστασία της. Οπλισμένα με κρυστάλλινες λόγχες προστάτευαν τη βασίλισσα τους από καθε ξένο που τυχόν την πλησίαζε.
Ορμούσαν πάνω του και τον γκρέμιζαν στα παγωμένα βάραθρα.
Η καρδιά της βασίλισσας ήταν σκληρή και η ψυχή της ψυχρή σαν τον πάγο.
Μια μέρα ένας νέος, όμορφος κυνηγός αποφάσισε ν' ανέβει στην πιο ψηλή κορυφή των Άλπεων για να τη συναντήσει.Οι φίλοι του του έλεγαν μην κάνει αυτή την απερισκεψία γιατί από όσους προσπάθησαν να φτάσουν τον πύργο δεν γύρισε κανείς…, όμως,ο νεαρός κυνηγός δεν άκουσε κανένα !
Ξεκίνησε ν'ανεβαίνει ώσπου μακριά αντίκρυσε έναν κρυστάλλινο πύργο!
Από μέσα εμφανίστηκε μια πεντάμορφη, που η θωριά της του'κοψε την ανάσα!
Και κείνη όμως θαμπώθηκε από την κορμοστασιά του!Του χαμογέλασε και με το βλέμμα της τον ενθάρρυνε να την ακολουθήσει .
Εκείνος γοητευμένος αψήφησε τον κινδυνο και συνέχισε να ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά με την ελπίδα να δει πιο προσεκτικά αυτό το όμορφο πρόσωπο.
Τα εξωτικά τον πήραν είδηση ...Του όρμησαν ξαφνικά από παντού με άγριες κραυγές και πριν εκείνος μπορέσει να αμυνθεί τον έσπρωξαν και τον έριξαν κάτω από το βράχο….
Η βασίλισσα του χιονιού αντικρίζοντας το νέο αιμόφυρτο ένιωσε κάτι πρωτόγνωρο...
Για πρώτη φορά η καρδιά της δοκίμαζε την θλίψη και τον πόνο. Για πρώτη φορά ο πόνος, αυτό το άγνωστο συναίσθημα έλιωνε τον πάγο που είχε σκεπάσει την καρδιά της.
Πόσο λυπόταν αυτό το όμορφο παλικάρι που σκοτώθηκε για χάρη της και πόσο μισούσε τα ξωτικά! Από τα μάτια της κύλησαν για πρώτη φορά δάκρυα και σκόρπισαν πάνω στα χιόνια και στους βράχους.
Αυτά τα δάκρυα έγιναν μικρά λουλουδάκια, σαν αστεράκια με ασημένια και απαλά ,σαν βελούδο, πέταλα. Ειναι τα εντελβάις.
Από την ημέρα εκείνη χάθηκε και η βασίλισσα του χιονιού και τα ξωτικά και ο κρυστάλλινος πύργος! Όλα άφαντα! Το μόνο που έμεινε είναι ο θρύλος του μικρού εντελβάις. Να θυμίζει πως οι παγωμένες καρδιές σκορπούν τον όλεθρο, αλλά άμα μαλακώσουν γεννιούνται λουλούδια, φίλοι μου! Γιατί η Αγαπη εχει την αξία της!Ειναι η ζάχαρη για κάθε πίκρα της καρδιάς μας και το εντελβάις η γλυκιά έκπληξη μεσ' τη βαρυχειμωνιά, να μας θυμίζει πως η ομορφιά εμφανίζεται και στις πιο δύσκολες συνθήκες!
Οι κάτοικοι των Άλπεων λένε ότι φέρνει τύχη σε όποιον το κρατάει πάνω του…μα ειναι δύσκολο να βρεις το λουλούδι που αναπτύσσεται μονάχα στις ψηλότερες, πιο απόκρημνες και απόμερες κορφές, στην άκρη της αβύσσου...
Στο γνωστό μιούζικαλ του Richard Rodgers: "Η μελωδία της ευτυχίας", το ομώνυμο τραγούδι τραγουδιέται απ'όλη την οικογένεια των πρωταγωνιστών, μια αλληγορία του εντελβάις, εθνικού λουλουδιού της Αυστρίας που σε πείσμα των ψυχρών εξουσιαστών συμβολίζει την αγάπη για την πατρίδα, που ζει μέσα στις καρδιές του καθενός μας...
Το κείμενο έχει δημοσιευτεί παλαιότερα στην Κοινότητα The Mythologists
Για τη σύνταξη του κειμένου αντλήθηκαν στοιχεία: Οι μύθοι των λουλουδιών εκδ.Στρατίκης, Wikipedia
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου