"Να γίνω άνεμος για το χαρταετό ..."

 

Χατζηκυριάκος-Γκίκας: "Χαρταετοί", λεπτομέρεια

Μαγικές στιγμές. Μυστικές συγκινήσεις.
Πρώτα-πρώτα έπρεπε να βρεθούν καλάμια για το σκελετό.
Τρέχαμε στις ρεματιές να βρούμε γερά και κατάλληλα...
Μαζεύαμε τα μπακαλόχαρτα βδομάδες πριν...
Φτιάχναμε αλευρόκολλα κι αφήναμε τη φαντασία να οργιάσει...
Κολλάγαμε με μεράκι και για ουρά κόβαμε λωρίδες εφημερίδων!

Κι έπειτα άρχιζε η εξάσκηση...
Το "αμολάρισμα" δεν είναι παίξε - γέλασε...Θέλει την τέχνη του...
Κι ο σπάγκος τυλιγμένος στο κουβάρι θέλει τη μαστοριά του να μη σου μπερδευτεί...
Ολόκληρη ιεροτελεστία!
Και δώστου αμόλημα αγάλι-αγάλι...κι έπαιρνε κεφάλι ο αϊτός...και σηκωνόταν στον αέρα!
Και να τα γέλια και τα χαχανητά εμείς τα νήπια!
Και δώστου ν'αντηχούν τσιρίδες και χασκόγελα για το κατόρθωμά μας!

Η Καθαροδευτέρα με το χαρταετό της έμοιαζε με την ψυχή, που αποζητούσε ν’ αρμενίσει λεύτερη, ν'ανεβεί ψηλά!

Δεν είναι θάμα να βλέπεις καρδιές ολάκερες, παιδικές αθώες ν'ανεβαίνουν στα ουράνια;

Πόσο δίκιο είχε ο λογοτέχνης, που 'λεγε πως "η πολιτεία ταξίδευε στον ουρανό την   Καθαροδευτέρα"!...πώς "σηκωνότανε ψηλά, δεμένη από χιλιάδες σπάγγους!"
Και πώς πετάγανε πολύ πιο πάνω κι απ' τα σύννεφα...

Έτσι φαντάζανε στα μάτια των μικρών μας χρόνων...
Δοσμένοι στις αγκαλιές των άστρων.

Αχ!... Νοστάλγησα πάλι...
Θέλω να "γίνω άνεμος για το χαρταετό ... χαρταετός για τον άνεμο!!!"

Καλή Καθαροδευτέρα!

[Οι ορχηστρικοί "Χαρταετοί" γράφτηκαν από το Μίκη Θεοδωράκη το 1963 για τις ανάγκες του θεατρικού του Ι.Καμπανέλλη "Η γειτονιά των αγγέλων". Το έργο αυτό σημάδεψε τη δισκογραφία και την ελληνική μουσική σκηνή, κυρίως μέσα από τα τραγούδια του Θεοδωράκη.

Το ορχηστρικό κομμάτι "Οι Χαρταετοί" έχει καταστεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά θέματα του συνθέτη και αναγνωρίζεται σαν ένα από τα διαμάντια του μουσικού του έργου εκείνης της περιόδου.
Στη ζωντανή εκτέλεση, ιδιαίτερα σε συναυλιακές στιγμές, το κομμάτι υπήρξε συχνά συγκινητική έναρξη και σημείο αναφοράς, καθώς η μουσική του αποπνέει ένα μείγμα λυρισμού, ελευθερίας και νοσταλγίας, όπως ακριβώς, συμβολικά, οι χαρταετοί που υψώνονται στον ουρανό.

Στο μπουζούκι ξεχωριστή "ψυχή" δίνει ο Γιώργος Ζαμπέτας, με το παίξιμό του να χαρίζει στην ερμηνεία λαϊκή χροιά και ζωντάνια, που συμβάλλει στην ελληνικότητα και την αισθητική του θέματος.

Έτσι, οι "Χαρταετοί" δεν αποτελεί απλό συμπλήρωμα θεατρικής μουσικής...Εχουν περάσει στο ευρύ κοινό σαν ιερό μουσικό κομμάτι που θυμίζει ελευθερία, όνειρο και πνοή αέρα, σημασία που προσεγγίζει το ίδιο το έθιμο της Καθαρής Δευτέρας και το πέταγμα του χαρταετού...

Στο μπουζούκι -το ξαναλέμε- ..."κεντά" ο Γιώργος Ζαμπέτας].

Ή για όσους επιθυμούν μια περισσότερο λόγια εκτέλεση από τη σειρά "Cafe de l' art" οι Χαρταετοί" του Μίκη σε διασκευή για 2 κιθάρες, που αποδίδουν ο Νότης Μαυρουδής και ο Παναγιώτης Μάργαρης.

Tο κείμενο έχει δημοσιευτεί και στο ηλεκτρονικό περιοδικό iporta,gr